Get the Flash Player to see this player.
Flash Image Rotator Module by Joomlashack.
Aandacht
Af en toe lekker niks doen
Kan deze film wel?
Samen op vakantie
Spannend dagje uit
| Sanne Gerrits schrijft wekelijks een blog voor Katholiekgezin.nl Zij stelt zich voor in de eerste bijdrage | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
 Familienamiddag Oostaker (b), zo 3 okt Gezinnen die elkaar graag eens willen ontmoeten, kunnen dat bij een familienamiddag van de Maria Kefas-gemeenschap in het Oost-Vlaamse bedevaartsoord Oostakker (België). Voor jong en oud, en ook alleenstaanden zijn hartelijk welkom. Info: 09/228 09 56 mariakefas.be basiliekoostakker.be |
 | | |
|
Een website van IHGO en Katholiek Nieuwsblad • info@katholiekgezin.nl
“In de naam van de Vader, en de Zoon, en de Heigele Geest, amen”. Beginnen mijn zoontje en ik ons avondgebedje. We hebben eindelijk een manier om te bidden gevonden die bij ons zoontje past. Voorheen kon het nog al eens een crime zijn onze wildebras tot contemplatie te brengen, aangezien de laatste restjes energie er nog even uit gestoeid en gesprongen moesten worden. Nu hebben we eindelijk een ritueel gevonden, dat ons beiden tot tevredenheid stemt.
Ik heb iets ontdekt. Zo in de vakantietijd heb ik eindelijk weer eens de tijd en puf om eens lekker een goed boek te lezen en op mijn nachtkastje liggen de volgende twee: "Moeder zijn... en het nog leuk vinden ook!" (van Sharon Lovejoy Autry en Laurie Lovejoy Hilliard) en "Moeder Teresa: Kom wees mijn licht" over het geestelijk leven van Moeder Teresa aan de hand van haar brieven. En die twee fantastische boeken hebben echt... 
Boonk, bonk, boonk. Op het moment dat ik dit schrijf, liggen mijn engeltjes te slapen. De jongste althans, oudste ligt op dit ogenblik nog keihard te zingen en op de muur te bonken. Waar aan de andere kant de jongste (nog wel) ligt te ronken. Ahum. Mijn bloed begint een beetje warmer te worden, en het was al zo warm. We hadden net nog samen afgesproken dat hij zachtjes zou doen om zijn broertje niet wakker te maken. Waarom doen ze nooit precies wat IK wil?? 
In de stad denk je: “Mens”, in de natuur denk je: “God”. Het lijkt wel of mijn jongste zich deze filosofische uitspraak bijzonder ter harte neemt. Onze oudste, opgegroeid op de harde keien van een grote stad, hield bij zijn eerste bezoekje aan het strand angstvallig zijn kleine beentjes omhoog, bang dat ze vies zouden worden. 
Het is een half uur voor etenstijd en ik sta te koken. Terwijl mijn jongste zoon aan de keukenkastjes staat te trekken (zojuist stortten de mandjes van de apothekerskast nog naar beneden) hoor ik de oudste vanuit de woonkamer - al springend op de bank - oerwoudkreten uitstoten. Waar blijft papa nou toch? 
7.10. Opstaan! Nee, nog even tien minuten blijven liggen. Dan racen om de kinderen aan te kleden en te ontbijten, want we moeten naar de peuterspeelzaal. Op de terugweg nog even langs het gemeentehuis om plastic afvalzakken op te halen. Thuis wacht ons de vaatwasser die nodig uitgeruimd moet worden. Bedden opmaken, nog even spelen en dan: O, is het al zo laat? 
