Schaduwzijden betaalde arbeid
“De discussie over schaduwzijden aan betaalde arbeid door moeders is zo ideologisch geworden, dat we uit het oog verliezen wat het beste is voor kinderen.” Dat stelt Katholiek Nieuwsblad in een commentaar op het nieuws dat kinderen van werkende moeders minder gezond zijn.

‘Kinderen van werkende moeders zijn minder gezond’“Kinderen van werkende moeders zijn minder gezond”, kopte de Daily Telegraph afgelopen week. Het is de uitkomst van een onderzoek onder 12.000 vijfjarigen dat gepubliceerd is in het Journal of Epidemiology and Community Health.

Tijdsdruk

Kinderen van werkende moeders worden vaker met de auto naar school gebracht, kijken vaker meer dan twee uur tv per dag en drinken meer suikerhoudende dranken. Ook eten ze minder fruit en groenten. Dat laatste geldt vooral voor fulltime werkende moeders, ontdekte het Institute of Child Health in Londen in het kader van onderzoek naar overgewicht.

Onderzoekster professor Catherine Law, gespecialiseerd in kinderziekten, zegt dat “onze resultaten niet betekenen dat moeders niet zouden moeten werken”. “Zij benadrukken de behoefte aan beleid en programma’s die ouders moeten helpen een gezond leefmilieu voor hun kinderen te creëren.”

Het onderzoek erkent dat tijdsdruk ouders hindert om hun kinderen gezond voedsel voor te zetten en te zorgen voor voldoende lichaamsbeweging. Opmerkelijk is dat het onderzoek vaststelt dat flexibele werktijden nauwelijks van belang zijn om kinderen gezonde gedragsgewoonten bij te brengen. Dat zou vooral een taak moeten zijn voor de kinderopvang.

Gebagatelliseerd

De reacties zijn zoals te verwachten: het onderzoek mag vooral niet tegen werkende moeders gebruikt worden, er moet méér kinderopvang komen, méér overheidsbemoeienis met gezinnen, méér geld.

Je ziet telkens hetzelfde patroon: ieder onderzoek dat schaduwzijden aantoont van betaalde arbeid door moeders wordt gebagatelliseerd omdat het werkende moeders een schuldgevoel bezorgt. Je kunt het ook omdraaien: daar waar moeders zich in hun onbehagen bevestigd voelen, moeten zij een reële keuzevrijheid hebben hun moederhart te volgen.

Als het eigen ouders al zoveel moeite kost hun kind gezond te laten eten en drinken – je kunt er niet altijd geen drama van maken – hoe moet dat dan met ingehuurde krachten? Hebben die een soort toverformule? Na twee weken werkt de dwang van vreemde ogen ook niet meer. Dan kunnen er twee dingen gebeuren: of jouw kind doet waar het zelf zin in heeft, of het wordt door een vreemde gedwongen. In beide gevallen onttrekt het zich aan jouw eigen waarneming. Dat betekent dat je als ouder – vaders tellen eenvoudig weg niet mee, tenzij hen afwezigheid kan worden verweten – of buikpijn hebt, of jezelf emotioneel afsluit.

Full time Moederschap

Full time moederschapHet probleem is dat de discussie over deze complexe problematiek zo sterk ideologisch wordt bepaald. Uiteindelijk zijn vrouwen die kiezen voor full time moederschap niet alleen financieel, maar ook sociaal gezien het slechtst af: zij worden niet hoog aangeslagen, hun maatschappelijke rol ver ondergewaardeerd (alleen betaalde arbeid telt) en hun keuze niet serieus genomen, want niet geëmancipeerd. Anders gezegd: het moederschap is een uitwisselbare, te delegeren taak, zoals vaderschap al helemaal wordt ontkend. We erkennen hooguit dat afwezigheid van een vaderfiguur – niet dat van de vader! – een factor is in het leven van ontspoorde jongeren.

Maar we zijn inmiddels zo afgestompt dat we het niet meer hebben over waar het om zou moeten gaan: wat het beste is voor kinderen.